 |
| Shefa Widget 10.2 |
همیشه همینطور است...
همیشه این گونه بوده است:
تا آن هنگام که هستند؛
نه هنرشان و نه خودشان را بر نمی تابیم؛
ولی گذر زمان که تاریخ نام نهادییش
به تکرار نشان داده است
که تمامی شان برتر از تنگ نظری ها بوده اند
آن هنگام که رفتند
ماندند و جاودانه شدند.
Excerpt: To the memory of the Legendary Parviz Meshkatian.
بعضی وقتاست که آدم احساس می کنه ، کاش می تونست چشماشو ببنده و از این دلتنگی ها، دردسرها، آزارها ، دروغ ها و هزاران دردُ رنجِ بشریِ این تن خلاص بشه! ولی وقتی چشماشو دوباره باز میکنه و به قول معروف ویندوزِش میاد بالا؛ می فهمه که گول خورده و خبری نیست و روز از نو، روزی از نو...! همه ی اون چیزایی که ازشون فرار می کرده؛ دوباره منتظرش هستن و دنیا همون دنیاست؛ فقط سطح هوشیاریش که برای مدتِ کوتاهی بالاتر رفته بوده، دوباره بر گشته سر جای خودش و ارتباطِش با این "تن" و عقل بد اندیشِ دودوتا چارتا کن دوباره وصل شده! اینجاست که میفهمه باید یه جوری با همه ی این چیزا کنار بیاد ، اینجاست که می فهمه یه انسانِ و روی یه کُره ی خاکی زندگی می کنه، اینجاست که می فهمه باید صبور باشه و ناگهان می فهمه که همه چیز در گذره و این همون فرصتیِ که داره تموم میشه؛ همون که بهش می گن: "زندگی".
ولی آسمون "همیشه" آبیِ حتی اگه ابری باشه و ستاره ها می درخشن؛ در شبِ تار.
آزمودم، عقل دور انديش را...
نقل است که پای بچه ای در گِل فرورفت. زاهدی از آنجا می گذشت رو به بچه گفت:چرا مواظب نبودی؟!! بچه در پاسخ گفت: رو "خود" مواظب باش! که من یک نفرم ؛ اگر پای تو در گل فرو رود؛ پایِ جماعتی در گِل فرو خواهد رفت. شیخ نعره ای بزد و رو به یاران گفت: اگر در کاری حجت یافتید؛ هرگز از من پیروی نکنید.
تفسیرش با خودتون ...
