لینک مستقیم :: اشتراک ِ شفا
:: شفا با ایمیل
::
ارسال به
Mohammad: این سوال ِ مهمیه، به این معنا که یک جواب نداره. یادمه یه موقعی مخصوصا بعد از فیلم ِ هامون تمام ِ ذهنم درگیر بود که بدونم آیا ابراهیم حق داشت که گوسفندی رو به جای پسرش قربانی کنه؟ گویا در قدیم قربانی کردن ِ پسر هم رسم بوده. حتا پدر ِ حضرت محمد هم می خواسته قربانی بشه که به جاش 100 شتر قربانی میشه.
دو جور میشه به اخلاق نگاه کرد. اول) چیزی که ثابته و در طول ِ زمان عوض نمی شه. دوم) چیزی که دینامیکه و عوض میشه. اگر با دید ِ (1) به اخلاق نگاه کنیم می بینیم که چون قربانی کردن ِ حیوانات در قدیم حتا در مورد ِ پیامبر ها هم بوده و حتا جشنی به نام عید قربان وجود داره، پس قربانی کردن ِ حیوانات برای اطعام ِ دیگران، یا کمک به سلامت ِ دیگران به نظر مخالف با آموزه های اخلاق ِ دینی نیست. حالا اینجا دو شاخه هست: ا) اخلاق چیزی ورای دین است و اگر پیامبری نبود باز هم اخلاق بود. ب) اخلاق محدود به چارچوب ِ دین است. این موضوع را رخها می کنم.
2) اینکه اخلاق دینامیک باشه موضوع رو تغییر میده. یعنی چیزی که دیروز ارزش (یا ضد ِ ارزش بوده) دیگه امروز می تونه نباشه. با این فرض میشه فرض کرد اخلاقی که قدیم پسندیده بود و حتا برایش جشن می گرفتند امرو می تونه نباشه. این بخش رو میشه رد کرد به این دلیل که اخلاق اصول ِ کم تعدادی داره که اصول همیشه ثابت هستند. مثلا در قبیله ای در فلان محل هم اگر افرادی زنده هستند یه این معنی هست که پدران ِ اجداد ِ این قبیله به هر دلیلی فهیمده بودند که دانایی از نادانی بهتر است، خانواده باید تشکیل داد، دروغ دشمنی و جتگ و نابودی به وجود میاره و ... .
من این مساله رو باز می گذارم تا به همین ها کمی فکر کنیم.
Mohammad: "حد مجاز تصرف انسان در حيات حيوانات"
http://www.isu.ac.ir/Publication/Neda-ye-Sadiq/Neda-ye-Sadiq_39/Neda-ye-Sadiq_3906.htm
اينکه انسان از نظر اخلاقي و ديني تا چه حد مجاز به تصرف در حيات حيوانات و موجودات زنده است، مسأله مهمي است که در احاديث و روايات بدان توجه زيادي شده است. اهميت اين بحث در حال حاضر بيش از گذشته به چشم ميخورد چرا که استفاده از حيوانات در تحقيقات علوم پزشکي جايگاه ويژهاي را به خود اختصاص داده است.
امروزه بدون انجام دادن آزمايشهاي مقدماتي بر روي حيوانات، کمتر ميتوان روشهاي جديد را درباره انسان بکار بست. در واقع حيوانات عصاي دست محققان علوم پزشکي و زيستي هستند. چنان كه در مورد بيماريهايي که براي آنها مدل حيواني وجود ندارد، تحقيقات با اشکال زيادي مواجه ميشود. اما حد مجاز اين تصرفات مسأله مهمي است که از ديدگاه اخلاق در پژوهش بايد به آن توجه کرد. با توجه به اصل «عبث نبودن جهان خلقت» و احاديث منقول از ائمه معصومان و سيره آنان به نظر ميرسد تصرف انسان در حيات موجودات مطلق نيست و سلب حيات از آنان بايد در حد ضروريات باشد (نائيني، 1378، ش 26، ص 47).
Mohammad: تیتر های فهرست ِ این تحقیق ِ مفصل جالبه. من فهمیدم که میگه: این درده که آدم رو به فکر ِ منشور ِ اخلاقی میندازه.
http://www.nuffieldbioethics.org/fileLibrary/pdf/RIA_Report_FINAL-opt.pdf
یه تز هم دیدم به فارسی روی این موضوع در دانشگاه تهران که رو اینترنت متنش ظاهرا نیست.
http://dbase.irandoc.ac.ir/00001/00001063.htm
البته ضمن ِ جستجو ببین به چی چی برخورد کردم :)
http://dbase.irandoc.ac.ir/00042/00042961.htm
به هر حال بسیار ممنون که این موضوع ِ ناب رو مطرح کردی تا مخ های ما کمی تخرک پیدا کنه روی اخلاق و علم و حد و مرزها. دلم می خواد بیشتر در این باره بخونمو بازم ممنون.
: اگه اخلاق نسبی نیست و اصول ثابتی داره پس گرفتن حق ادامه زندگی از هر موجودی در هر شرایطی کار غیر اخلاقی یه حساب میاید. این چه معنی داره که برای حفظ جان انسانها باید این همه موش آزمایشگاهی فدا بشند. اصلا چه معنی داره این همه گاو گوسفند میکشیم که کباب بشه بزنیم به بدن.
از اونطرف اگه فرض کنیم که اخلاق دینامیک هست و حسب شرایط میتونه تغییر کنه پس منتظر روزی باشیم که
عده ای از عقلای جهان در چهل سال دیگه که جمعیت جهان به بیش از 9 میلیارد رسید، غذا و آب به اندازه کافی برای همه نبود و تعداد گرسنگان جهان به بیش از 2 میلیارد رسید به این نتیجه برسند که این به نفع انسانیت است که با انفجار چند بمب هسته ای کره زمین رو از دست این افراد فقیر و بیچاره خلاص کنیم تا اینجوری بقیه بتونند زندگی بهتر و در آسایش بیشتری داشته باشند.
اگر با نظر دهی بالا مشکل دارید از این نظردهی استفاده کنید