سیستم > جمع ِ اعضای سیستم

روزی بود که من فقط یه باطری ساز بودم، یه گوشه ی خونه افتاده. هدفم این بود که برم جزیره ی اسرار آمیز و کاپیتان نمو رو ببینم و بهش بگم زیر دریاییش رو غرق نکنه.

من یه آگهی زدم و خودم رو گذاشتم به معرض نمایش ِ ذهن ها. مدت ها بعد یه روز یکی پیدا شد و منو دید و وایساد. باهام حرف زد. گفت اون هم دوس داره بره پیش ِ کاپیتان نمو. اما دوس داره بعدش برگرده چون یه کار دیگه هم داره. گفت که اون یه نجاره و شاگرد ِ مغازه ایه تو حسن آباد. کمی بعد آقای خیاط پیدا شد. تو راسته ی خیاط های لال زار شاگردی کرده بود. بعد خانم ِ کارمند ِ شرکت گیتی شناسی که به تنهایی تمام ِ نقشه های عالم رو بی هدف و بی انگیزه از حفظ بود به جمع ِ ما اضافه شد. اون ها گفتن که میان.

بعد کم کم خانم بادبان ساز و آقای یخچال ساز هم اومدن. همه ی ما به تنهایی افسرده بودیم و می دونستیم افسردگی یعنی چی. همه کلی در تنهایی کتاب های ضد ِ افسردگی خونده بودیم. اما درد ِ ما تنهایی بود. بعد بز بزی و قاشق ساز هم اومدن. خیلی کسای دیگه هم اومدن. خانم ها پارچه باف و شمع ساز، آقای نایلون کار و آقای سبد ساز و آقای دوچرخه ساز.

اسم بالن مون رو گذاشتیم شفا. بادش کردیم. رادیو شفا هم توش گذاشتیم و حالا داریم میریم بالا. سرده اما هیجان انگیزه. بزبزی داره شیر میده و ما گاهی با شعله ی بالن شیر رو گرن می کنیم و می نوشیم! اما هدف از زندگی فقط این یه کار نیس. الان همه ی ما فهمیدیم "سیستم" یه چیزیه متفاوت از تک تک ِ اعضاش.

وبلاگ ِ شفا مساوی نیست با وبلاگ های مهزاد + میلاد + غزاله + هدی + مراد + مرجان + ساغر + پرنیان + بهار + امیر + هادی + مجید + فوراور ِ 84 + محمد + اسماعیل + رضا + ...

ما از هم یاد می گیریم. ما با هم کار می کنیم و روی هم اثر میگذاریم. و این اثر میاد روی نوشته هامون. اگه تنها بودیم چه بد بود چون باید کلی کتاب ِ ضد افسردگی می خوندیم :(

... محمد

---

Excerpt: Our group weblog is way more than the sum of our author's single weblogs. We are AFFECTING one another and this is why we are a member of something higher than our summation!

---