قهر سبز

از قهر و قهر بازی خیلی بدم میاد. یعنی اگر بخوام اعتراف کنم چند باری شده این کار مسخره رو انجام داده باشم ها، اما کلا به نظرم رفتار مسخره ایه!! اصلا کلمه کلا مسخره است: قهر! یعنی چی آخه؟ دو تا دوست ( قهر اصولا بین دوستها رخ میده دیگه، یعنی شما با هر کسی در هر رابطه ای که باشید وقتی قهر میکنید باهاش از اون بعد دوستی دارید عمل میکنید. مثلا وقتی من و مامانم قهر کنیم که رابطهِ مادر و فرزندی متزلزل نمیشه، ما همچنان مادر و دختریم. اما دیگه دوست نیستیم. ) بله داشتم میگفتم دو تا دوست وقتی اختلاف پیدا میکنند مجاز هستند بحث کنند، داد و بیداد کنند(در حد معقول)، اگر لازم شد دعوا هم بکنند ... اما قهر، مزخرف ترین عمل دنیاست!! تو اون بحث و جیغ و دعوا یه نتیجه ای هست، آدمها حرفشون رو میزنند، بالا و پایین میکنند تا بالاخره مشکل هم رو میفهمن ( حالا با یه کم سر و صدا) بعد همه چیز حل میشه. به قول دوستی " دعوا مثل بریدن یه طنابه و دوباره به هم گره زدنش، بعد از گره دو سر طناب نزدیکتر میشن". گاهی هم میبینی این اختلاف نظره خیلی وسیعه، همه اش تو جنگ و بحث و ... به سر میبری، به قول معروف "طناب تکه تکه شده"، خوب دیگه فایده ای نداره، دوستیه بریده میشه چون اینطوری برای هر دو بهتره! اما قهر بچه بازیه، یه رفتار 100% کودکانه و بی فایده. نه اینوری نه اونوری، نه سازنده است، نه مخرب. اتلاف وقت و انرژی! یه جور ناز کردن، یه جور" بگو غلط کردم تا باهات حرف بزنم".
نمیدونم سریال خانه سبز رو یادتونه یا نه. از سریالهای خیلی خیلی محبوب من بود. کسی قهر سبز رو به یاد داره؟ " قهریم اما حرف می زنیم!" اصولا من اگه قهرم بکنم دوست دارم قهر سبز باشه. پر از حرف و غرغر و خنده D: