.jpg)
نمیدونم چرا ما آدمها فقط عادت کردیم همه چیز رو طولی بسنجیم. طولِ ساختمونها رو، اندازهِ یه خونه رو، طول پارچه، (و گاهی یادمون میره که همه چیز رو نمیشه طولی سنجید) دوستیها رو، عشق رو،.... دقت کردید همیشه وقتی میگید: " فلانی دوست خیلی عزیزِ منه." اولین چیزی که ازتون میپرسند اینه که: "چند وقته با هم دوستید؟" اگر بگی مثلا 10 سال، همه میگن: "واااای، 10 سال، معلومه خیلی صمیمی هستید!" اما اگر مثلا جواب " 2 "سال باشه یه کم چپ چپ نگاهتون میکنن که خوب حالا، دوستی، 2 ساله که همچین عالی هم نیست! من قبول دارم که قدمت دوستیها، عشق، ازدواجها وکلا روابط، هم نشونهِ دوامِ اونهاست و هم خودش باعث محکمتر شدنِ همهِ اون به اصطلاح "باندهای شیمیایی". اما این که همیشه صادق نیست. هر رابطهِ دراز مدتی که الزاما یک رابطهِ عالی نیست. گاهی آدمها به مدت خیلی زیادی کنار هم هستند اما هیچ چیزِ قوی ای بینشون نیست. با یه تلنگر میشکنن، و اون وقت همه متعجب میشن که مگه میشه؟ بعد از 20سال زندگی، آخه سر یه چیز به این کوچیکی؟ خوب بله، چون خودشون هم خیال میکردند 20 ساله بودن رابطه شون عامل دوامشه، یادشون رفته بود پیچ و مهره ها رو سفت کنند. به خیالِ اینکه این "20 سالگی" طناب خیلی محکمیه، بی خیال بقیهِ چیزها شدند و کم کم... بله دیگه! این پلِ 20 ساله آنچنان پوک شد که با یک نسیم از هم پاشید، حتی 20 ساله بودنش هم نجاتش نداد.
کاش یادمون نره که غیر از پارامترهای طولی و عرضی، چیزهای دیگه ای رو هم چک کنیم. یادمون نره خیلی از دوستیهای 30 ساله، ازدواجهای 20 ساله، عشقهای 15 ساله بودند که گولِ این "طول" رو خوردند و وقتی "روح" رابطه داشت میمرد به خیالِ اینکه رابطه شون خیلی "طولانی تر" از اینه که براش اتفاقی بیوفته هیچ کاری نکردند، اما ...
کاش یادمون نره که غیر از پارامترهای طولی و عرضی، چیزهای دیگه ای رو هم چک کنیم. یادمون نره خیلی از دوستیهای 30 ساله، ازدواجهای 20 ساله، عشقهای 15 ساله بودند که گولِ این "طول" رو خوردند و وقتی "روح" رابطه داشت میمرد به خیالِ اینکه رابطه شون خیلی "طولانی تر" از اینه که براش اتفاقی بیوفته هیچ کاری نکردند، اما ...
--------------------------------------------------------
پ.ن : یک دوست عزیز چند وقت پیش یه چیز خیلی جالب به من یاد داده که این روزها کلی دارم ازش استفاده میکنم، خیلی باحاله. مخصوصِ فصل پاییزه! و البته ازش خیلی ممنونم بخاطر همچین توصیهِ نابی!
تا حالا رفتید زیرِ آفتاب پاییز؟ مخصوصا وقتی داره باد میاد. وقتی نسیمِ تمام صورتت رو خنک میکنه، بعد چشمهاتونو ببندید و سرتون رو به سمتِ خورشید برگردونید. بین اون همه خنکی گرمای خورشید رو روی پلکهاتون حس میکند، انگار داره نازت میکنه! خییییلی حال میده، حتما امتحان کنید.
2 نظر:
غزاله، نوشته هات به یه بلوغی رسیده که آدم حظ می کنه از خوندنشون. امیدوارم خودت هم نهایت ِ استفاده رو از اونا ببری.
هم خود نوشته، هم پینوشتاش قشنگ بودن :)
ارسال یک نظر