صدها عروسک سفید

من اینجا نشسته ام و گونه هایم ازگرمای چوبهایی که هیچگاه نمی سوزند و تمام نمیشوند سرخ شده است و این سرخی بر دلم داغی می نهد سرد.
از برون اتشم و از درون سرما و یخ زدگی تمام رگهایم یخ زده و قلبم پرشده از قندیل های بزرگ گویا سالهاست گرمای محبتی ندیده ومحبتی نکرده .برای اب شدنش نیاز به اتش دارم امانه این اتش، اتشی که چوبهایش میسوزندوروی هم میریزند وتمام میشوندازهمانهاکه بوی دود میدهند بوی چوب.
چشمانم را می فشارم از خستگی، خستگی دیدن این دنیای مصنوعی هر چیزی تنهاسنبلی است از چیزهای واقعی اخ که چقدرهمه چیز در سطح است همه چیز ادعا است
ونمیدانم در این میان صلح کجاست و جنگ نماد چیست؟
به پشت پنجره میروم همه چیزیخ زده است، ستارگان یخ زده اند ، شب یخ زده است.
قلب من ،قلب تو و قلب همه انهایی که در خوابند در این سرما در کنار گرما ،یخ زده است .
اه میکشم واز اهم روی شیشه بومی دارم از حبابهای اب.بومی حاصل حد فاصل گرما و سرما.
هیچ به ذهنم نمیرسد از همه استدلالها و دروغهاوادعاهای بزرگیم بیزارم و دل تنگ.ذهنم خالی است.
و چه ساده به یاد اوردم

چشم چشم دو ابرو دماغ و دهن یک گردو.....
پاکترین چیزی که برایم مانده

با این تفاوت که عروسکم دیگر از بی رنگیش افسوس نمیخوردچون برف برایش لباس سفیدی دوخته از همان لباسهایی که دخترکان در کودکی ارزویش را دارند
خدایا نمیدانم کجایی ولی میدانم تنها تویی که هم اینجایی وهم انجاو نمیدانم اینهمه صدای تیر و بمباران و فریاد اجازه شنیده شدن صدای مرا میدهند یا نه؟
اگر شنیدی صدایم را سلام مرا به کودکان بیگناه سراسر عشق که فرصتی برای عاشقی نداشتند برسان و روی ماه شان را ببوس وازشان بخواه که مرا ببخشندکه جز اشک و اه هیچ ندارم

باید تا هوا سرد است صدها عروسک بکشم
پنجره را میگشایم
همه پرواز کردند

---

Excerpt: hundreds white dolls for innocent child in gaza who are just the victim of cruel hearts